Zasady sporządzania bibliografii są znormalizowane.

Określają je normy:

PN-ISO 690 z lipca 2002 roku (dla książek i czasopism)

PN-ISO 690-2 :1999 (dla dokumentów elektronicznych)

 

BIBLIOGRAFIA ZAŁĄCZNIKOWA

(określana też często literaturą przedmiotu, wykazem źródeł)

– to spis dokumentów(np. książek, artykułów z czasopism, publikacji z Internetu itp.), zapisanych w formie skróconych opisów bibliograficznych, na które autor powołuje się w swojej pracy (cytowanych lub związanych z tematem pracy). Bibliografia pozwala ocenić znajomość tematyki i jest dla czytelnika źródłem informacji o innych opracowaniach na dany temat. Wykaz literatury zamieszczamy na końcu pracy.

 

OPIS BIBLIOGRAFICZNY

uporządkowany zespół danych, służący do identyfikacji publikacji (np. książki, fragmentu książki, artykułu w czasopiśmie)

 

Piszesz referat, wypracowanie, pracę semestralną lub przygotowujesz się do prezentacji maturalnej? Nie zapomnij podać informacji z czego korzystasz!

A oto kilka rad:

  • Podstawową zasadą sporządzania opisów bibliograficznych w bibliografii załącznikowej jest konsekwencja – zwracaj uwagę na znaki przestankowe (np. kropka, przecinek, dwukropek) i kolejność występowania po sobie elementów opisu.
  • Informacji na temat książki zawsze szukaj na stronie tytułowej, potem na jej odwrociu w stopce redakcyjnej – a nie na okładce!
  • Źródłem danych dla dokumentów elektronicznych jest ekran, w dalszej kolejności dokumentacja towarzysząca i opakowanie.
  • W opisach pomijamy tytuły naukowe i funkcje.
  • Jeżeli opis rozpoczyna się od podania autora, to pamiętaj że najpierw piszemy nazwisko, a później imię.
  • Opisy bibliograficzne pisz w ciągu – od marginesu do marginesu.
  • Tytuły książek nie podajemy w cudzysłowach. Cudzysłowy stosuj tylko przy tytułach czasopism.
  • Tytuły książek, jeżeli są bardzo długie możesz skracać. Należy podać kilka pierwszych wyrazów tytułu (umożliwiających identyfikacje tytułu), a następne wyrazy zastąpić wielokropkiem.
  • Nazwę wydawcy (jeżeli będziesz ją podawać w opisie) możesz skracać (np. PIW zamiast Państwowy Instytut Wydawniczy).
  • Jeżeli książka jest wydana po raz pierwszy, to informacje o wydaniu w opisie pomijamy. Natomiast informacje o zmianach w kolejnych wydaniach należy skracać (np. Wyd. 2. popraw. i uzup.)
  • Możesz poszczególne elementy opisów wyróżnić graficznie (np. tytuł – kursywą lub pismem pogrubionym)